De kracht van de buurt: Bert Peters
Soms zijn het niet de grote plannen, maar de mensen om ons heen die een wijk sterker maken. Een mooi voorbeeld daarvan is Bert Peters, bewoner van de Juweellaan in Rokkeveen.
Bert is 71 jaar en woont samen met zijn vrouw in een appartement waar zij jaren geleden al van droomden om er ooit van hun pensioen te genieten. Na op verschillende plekken in Zoetermeer te hebben gewoond - waaronder Rokkeveen, Seghwaert en Oosterheem - en een korte periode in Doetinchem, keerden zij terug naar de stad die voor hen als thuis voelt.
Vrijwilligerswerk loopt als een rode draad door het leven van Bert. Al vanaf zijn 16e zet hij zich in voor anderen. In de loop der jaren deed hij dat op verschillende manieren: van het begeleiden van een voetbalteam en het oprichten van een jongerenafdeling, van een politieke partij tot het voorzitten van een kopers vereniging tijdens de bouwstop in Oosterheem rond de eeuwwisseling.
Ook nu is Bert nog volop actief. Via Humanitas bezoekt hij mensen die weinig sociale contacten hebben. Daarnaast helpt hij bewoners van woonzorgcentrum De Rozentuin bij activiteiten zoals bingo, wandelingen en de rolstoelvierdaagse. Sinds april 2025 is hij voorzitter van de huurdersvereniging van zijn wooncomplex.
Vanuit die rol nam hij ook het initiatief voor een cleanteam. Samen met 7 medebewoners maakt hij maandelijks een ronde door het complex en de omgeving om zwerfafval op te ruimen. De benodigde materialen werden beschikbaar gesteld door Stadsbeheer. Het motto van het team is eenvoudig maar krachtig: 'Erger je niet, maar ruim het op.'
Bert woont met veel plezier in Rokkeveen. Hij waardeert de nette omgeving, de voorzieningen op loopafstand en het uitzicht op de watertoren. Tegelijkertijd ziet hij ook een uitdaging. Volgens hem mag de onderlinge betrokkenheid tussen bewoners sterker worden. Het contact met directe buren is goed, maar hij merkt dat mensen steeds vaker langs elkaar heen leven.
Als hij één wens voor de wijk mag uitspreken, dan is het meer noaberschap: aandacht hebben voor elkaar, weten wie je buren zijn en klaarstaan wanneer dat nodig is.
Wat kunnen we hiervan leren?
Als Wijkregisseur raakt dit verhaal voor mij aan iets wat steeds belangrijker wordt. We leven in een tijd waarin we vaak vertrouwen op instanties of de overheid als er iets aan de hand is. Maar een sterke en weerbare wijk begint juist dichtbij huis.
Bij een stroomstoring, extreem weer of een andere onverwachte situatie zijn het vaak de mensen in de straat, het wooncomplex of de buurt die als eerste iets voor elkaar kunnen betekenen. Dan helpt het als je elkaar kent, weet wie misschien wat extra hulp nodig heeft en durft aan te kloppen bij de buren.
De inzet van Bert laat zien dat betrokkenheid niet altijd groot of ingewikkeld hoeft te zijn. Een praatje maken, iemand helpen, samen de buurt schoonhouden of een initiatief starten: het zijn juist deze kleine dingen die zorgen voor vertrouwen en verbinding.
Daarom is zijn verhaal niet alleen een mooi voorbeeld van vrijwilligerswerk, maar ook een uitnodiging aan ons allemaal. Laten we investeren in de contacten om ons heen, naar elkaar omkijken en samenbouwen aan een buurt waarin mensen op elkaar kunnen rekenen.
De kracht van de wijk zit uiteindelijk in de mensen die er wonen, want samen maken wij de wijk en iedere bewoner kan daarin het verschil maken.
